Hoe is het om de onderneming van je ouders over te nemen? Dennie van Esch van ONS Inkoopcollectief en Roel van Lith van de One Stop Office Shop vertellen hoe het hen is vergaan. “Je voelt toch iets van bewijsdrang.”
Beginnen we bij Roel (36). Voor hem is het het langst geleden dat hij eigenaar werd van de One Stop Office Shop, het vroegere Van Lith Supplies. Twaalf jaar geleden ging hij bij zijn vader werken. En al snel voelde het eigen. “Ik heb me vanaf het begin heel betrokken gevoeld en probeerde met mijn vader mee te denken. Dan gaf ik aan dat we misschien zus en zo moesten doen. Ik wilde vooruit. In zoverre is er niks veranderd sinds ik vier jaar geleden volledig eigenaar werd. Grootste verschil is dat ik vroeger niet altijd budget kreeg om met die ideeën aan de slag te gaan, haha …”
Het bedrijf heeft de afgelopen jaren een grote transformatie doorgemaakt. Als je tien jaar geleden het pand aan de Amert binnen kwam lopen, stuitte je op rekken vol kantoorartikelen, bureaustoelen, enz. Die hebben we nog steeds, maar het pand zelf is een showroom geworden. Het staat vol ‘oplossingen’ in kantoorinrichting, met op de tweede verdieping bijvoorbeeld een serie diverse belcellen en overlegcabines.
“Wat het verschil met mijn vader is? Ik ben gewoon van een andere generatie. Al snel toen ik hier kwam werken, ben ik dingen gaan automatiseren. Daarnaast hebben we vol ingezet op online. Dat hebben we heel transparant gedaan. Dus: met vermelding van prijzen. Mijn vader was daar in eerste instantie wat huiverig voor, maar gaf mij het vertrouwen. Daar ben ik hem dankbaar voor. Dat siert hem, als ondernemer en als mens: dat ik het bedrijf met de tijd mee heb mogen veranderen.”
‘Ik denk dat er nóg meer uit te halen is’
Dennie (40) mag zich nog een kersverse ondernemer noemen. Hij had een managementrol in de geestelijke gezondheidszorg, maar voelde dat het tijd werd voor een nieuwe stap. Tijdens een etentje met zijn vader Ties gooide die het balletje op: is het ondernemerschap niets voor jou?
“Mijn vader is dertien jaar geleden een collectief op gaan zetten om voor ondernemers voordeliger energie in te kunnen kopen. Dat begon met één deelnemer, intussen zijn dat er bijna tweeduizend, variërend van eenmanszaken tot bedrijven met enkele honderden medewerkers. Het mooie aan hem is dat hij dat echt doet voor die ondernemer. Het geeft hem een kick als een ondernemer dankzij hem geld kan besparen op zijn energierekening. Ik denk dat ik op dat vlak wel naar hem aard: dat je in alle oprechtheid een relatie aan wilt gaan met je klanten.”
Na eerst een paar maanden meegekeken te hebben, kwam ONS Inkoopcollectief afgelopen november op naam van Dennie te staan. “Mijn prioriteit ligt nu vooral op het leren kennen van het werk en onze klanten. Ondernemers kiezen mede voor ons, omdat ze het fijn vinden dat ze met een vertrouwd iemand te maken hebben bij vragen over hun energie. Mijn vader had dat vertrouwen. Het is aan mij om te laten zien dat ik dat vertrouwen ook waard ben. Al heb ik wel degelijk ook wel ideeën over het bedrijf. Ik denk dat er nog meer uit te halen is. Online laten we te weinig van onszelf zien, vind ik. Het ondernemen bevalt me. Die drang om iets moois te maken van wat er al staat. Dat voel ik intussen oprecht. Maar: stap voor stap.”
Trots
De wisseling van de wacht bij de familie Van Lith lag al lang in het verschiet. Roel kende het bedrijf. “En toch”, zegt hij, “voelde ik in die beginperiode wel een drang om mezelf te bewijzen. Ik denk dat dat logisch is. Mijn ouders hadden iets moois opgebouwd. Dat wil je op zijn minst behouden. Bij mij uitte zich dat in het begin in het feit dat ik heel veel werkte. Intussen heb ik die balans wat beter gevonden, ook door de kinderen, en pak ik ’s avonds wat meer rust, om de volgende dag juist weer fris te kunnen zijn.”
Is zijn vader trots? “Absoluut. Dat heeft hij me niet persoonlijk gezegd, hoor. Zo zit hij niet in elkaar. Maar dat hoor ik dan via via. Vind ik zeker zo mooi. Vier jaar geleden is hij met pensioen gegaan. De verbouwing stond al langer in de planning en hebben we vrij snel na zijn afscheid opgepakt: het pand is rigoureus op de schop gegaan. Misschien heeft juist die verbouwing mijn vader wel geholpen bij het loslaten, want juist in die periode hebben we hem heel weinig gezien hier, haha … Ik ben blij dat mij vader mij hierin direct alle vrijheid heeft gegeven. Daar spreekt vertrouwen uit. Al scheelt het natuurlijk dat we voor die tijd al heel wat jaren samen hadden gewerkt.”
Verjongd
Dennie gaat het allemaal ervaren. Zijn vader is 69, maar ziet hij nog niet stoppen met werken. “Die kent zo ontzettend veel mensen. Hij vindt het nog veel te leuk om met die mensen in contact te blijven … Lekker blijven doen dan. Ik ben er blij mee.”
Mensen leren kennen … Mooi bruggetje naar Ondernemend Veghel.
Voor Roel is het altijd vanzelfsprekend geweest om bij de activiteiten van de vereniging aanwezig te zijn. “De club is verjongd. Dat was ook een van de doelen toen ik in het bestuur zat: meer jonge ondernemers erbij betrekken. Ik herinner me de bijeenkomsten van VMK, waar het grijs wel heel dominant was. Ook gezellig, maar … toch net wat anders. En nee, ik ga er nooit met een commerciële pet naar toe. Ik vind het fijn om te leren, van een spreker of een bedrijfsbezoek, maar zeker zo belangrijk vind ik dat het gewoon gezellig is.”
Dennie heeft pas één evenement meegemaakt (een blind lunch), maar staat er hetzelfde in: “Ik vind het leuk om nieuwe mensen te leren kennen. Niet als ondernemer, maar als Dennie. Gewoon om te horen wat hen beweegt. En sowieso ook wel goed om er bij te zijn. Ik zei al: ons pa kent zo veel mensen. Het is fijn als ik straks niet alleen meer de ‘zoon van’ ben, haha …”